yellow logo yellow logo red faces


Leithen C - Leiderdorp B

Wat een wreed spelletje kan dat schaken toch zijn. Leithen C kreeg in z'n tweede wedstrijd minder dan waarop het gezien het spelverloop recht op had. Tegen het jeugdteam van Leiderdorp werd het 3-3 en op zich mag dat, gezien de ELO-ratings van beide teams, best een goede prestatie genoemd worden. Maar ondanks het eerste behaalde matchpunt in de derde klasse overheerste toch een gevoel van teleurstelling.

Na zo een uur spelen (in een wedstrijd met het 'jeugdtempo' ben je dan al een aardig eind op weg) noteerde ik vier min of meer gelijkstaande stellingen, ëën spektakelpartij waarin onduidelijk was wie de verwikkelingen het best had ingeschat en ëën duidelijk gewonnen stelling. Drie kwartier later was alles anders en stond Leithen met 1½-2½ achter.

Twee keer werd simpel dameverlies overzien: eerst door Kondrat, even later door Ruud. Laatstgenoemde had wel een toren als compensatie maar hij zag zelf wel in dat dat te weinig was. Inmiddels had Carel al wel gewonnen. Vanuit de opening overspeelde hij zijn ca. 70 jaar jongere tegenstander volledig. Na vijftien zetten waren alle pionnen vöör de vijandelijke koning al verdwenen en zo kon Carel met drie vrijpionnen heerlijk oprukken tot de voorlaatste rij: einde oefening dus!

Het spektakelstuk dat ik eerder noemde kwam op bord 1 tot stand. Alexander en zijn tegenstander bestookten elkaar met dreigingen over en weer en het kostte Alexander zeeën van tijd om alle finesses van de stelling te doorgronden en de juiste velden onder controle te houden c.q. te krijgen. Het einde van de partij kwam toch nog redelijk snel: Alexander sloeg een stuk dat al even in de aanbieding stond, zijn tegenstander dreigde vervolgens ondekbaar mat langs de h-lijn, maar een tussenschaakje bracht redding. De Leiderdorper viel vervolgens een ongedekt stuk aan, Alexander moest dat met zijn dame dekken, waarna opnieuw de matdreiging op het bord kwam, etc. kortom herhaling van zetten (1½-2½).

Teamcaptain Piet kwam goed uit de opening en wist in een lastige stelling een pion te winnen. Helaas ging het daarna bergafwaarts: eerst een iets te voorbarige dameruil, vervolgens een stuk laten opsluiten, en dan tenslotte met de moed der wanhoop de boel maar proberen te keepen. Dat lukte dan weer wel heel aardig, zodat Piet in een eindspel waarin hij twee pionnen voor de kwaliteit had zijn tegenstander geen aanknopingspunten gaf voor een winnende aanval. De Leiderdorper had gewoon eindeloos met zijn koning heen en weer kunnen gaan, maar wellicht verblind door het feit dat hij toch een kwaliteit meer had, ging hij op zoek naar een winstpoging. En dat kostte hem zoveel tijd dat de display van de digitale klok even later alleen maar nullen vertoonde (2½-2½).

Aan Hans tenslotte de opgave om in elk geval het matchpunt veilig te stellen en misschien zelf meer. Gedurende partij ging het eerst volledig gelijk op, maar later leek hij toch iets minder te staan. Maar het lukte Hans om alles dicht te houden en gaandeweg af te wikkelen naar een eindspel waarin hij minimaal remise had. In wederzijdse tijdnood kwam hij zelfs gewonnen te staan, maar helaas zag hij de weg naar de winst niet,. Zodat uiteindelijk alles van het bord ging en remise een feit was (3-3).

Jos