yellow logo yellow logo red faces


Het mirakel van Sassenheim

Diegene die mij een beetje kennen weten dat ik niet vies ben van wat (vaak nutteloze) statistiekjes. Laat ik eens beginnen met onze wedstrijden van de afgelopen 10 seizoen tegen Sassenheim.

In het seizoen 2009/2010 werd Sassenheim kampioen in een van de derde klassen en kwam in het seizoen erop in de tweede klasse terecht. In 2010/2011 werd Leithen 2 kampioen in die klasse, onder andere door een overwinning op Sassenheim, veel zwaarder bevochten dan je zou verwachten: Het werd 4 ½ - 3 ½. Toen waren er al een aantal spelers van nu bij. Zo speelde Jos Ouwerkerk remise tegen Olthof (die gisteren helaas om persoonlijk omstandigheden afwezig was). Ondergetekende maakte remise tegen de Haas. De tegenwoordig in Leithen A (1) spelende Diederik en Wil verloren respectievelijk van Rood en Alferink. Na een roemloos uitstapje naar de 1e klasse speelden we in 2012/2013 allebei in een andere 2e klasse. Dit seizoen was het laatste seizoen dat er 2 gesplitste 2e klassen waren. Sassenheim werd kampioen in 2a, Wij eindigden 3e in 2b.

Het vorig seizoen gedegradeerde Leithen 1 domineerde in het seizoen 2013/2014 in de 1e klasse en won van dit later degraderende Sassenheimse team met 6 ½ - 1 ½. Olthof) en een winst van Rood op de nooit te onderschatten Daniël.

In 2014/2015 troffen we elkaar weer. Leithen 2 zou opnieuw kampioen worden, maar had weer een zwaarbevochten winst op Sassenheim 4 ½ - 3 ½. Ook nu weer oude bekenden: Ditmaal verloor onze voorzitter Marco van Olthof, Jos Ouwerkerk kwam tegen Rood niet voorbij remise.

Telt u mee? Het staat nu 9 - 7

De geschiedenis herhaalt zich want na dit uitstapje naar de 1e klasse troffen we in 2016/2017 wederom onze vrienden uit Sassenheim. Inmiddels waren er een paar wisselingen van de wacht geweest en tegelijkertijd ging het collectief mis. 2 ½ - 5 ½ konden we uiteindelijk incasseren. O.a. Joris, Martin, Jos Vlak en Daan kwamen niet voorbij de remisegrens tegen respectievelijk Rood, Olthof, Brands en Touber.

11½ - 12½

In 2017/2018 speelde zich een thriller af. Bij een stand 3 ½ - 3 ½ speelde alleen Mick nog als invaller. Lange tijd leek hij iets minder te staan maar met moeite nog wel remise te kunnen maken, totdat zijn tegenstander met wel 20 toeschouwers om hun heen pardoes de röntgenaanval inliep. Mick maakte het gedecideerd af om deze avond te winnen en de strijd op gelijke voet te brengen: 4½ - 3½, en op 4 wedstrijden was het 16-16.

Dat was de geschiedenis. Gisteravond stond deze wedstrijd weer op de rol en de godenzonen van dit Leithen B hebben iets bijzonders gedaan.

Het begon al met het vooruit spelen van Jos Vlak. Hij kwam te spelen tegen Rood. Vorig jaar speelde Daan een verdienstelijke remise, maar dat betekende dat hij nog niet verloren had tegen een Leithenaar. Tyche en Caïssa waren met Jos, want in een partij met kansen over en weer sloeg Jos toe met een verpletterende aanval en was de eerste overwinning binnen.

Met 1-0 in de zak was de rest vol zelfvertrouwen afgereisd naar Sassenheim. We konden aantreden met een sterke opstelling, waarbij we maar één invaller nodig hadden en dat was warempel de weer op het nest teruggekeerde Jos Ouwerkerk.

Gaandeweg de avond tekende zich een paar zaken af. Jos had in de opening al een pionnetje of 2 veroverd, omdat zijn tegenstander zich helemaal zoek speelde in deze voor hem onbekende opening. Marc had (zoals al vaker dit seizoen) een enorm spektakelstuk op het bord gebracht met driedubbele dreigingen, penningen en matdreigingen over en weer. Joris offerde een pion voor een sterk initiatief, op het eerste gezicht leken de rest van de borden redelijk gelijk.

John stond een pionnetje achter, maar kreeg daarvoor gevaarlijke openingen in de stelling van wit. Met de koning nog in het midden, ontdaan van zijn rokademogelijkheden zag hij zijn kans schoon en zette een aanval op, waarbij hij nog een foutje van zijn tegenstander uitlokte waardoor hij een dubbele dreiging had, torenverlies of mat gaan. Zijn tegenstander ging voor de derde optie: Opgeven. 2-0.

Marc had de dreigingen inmiddels geconverteerd naar stukwinst. Zijn tegenstander nam zijn toevlucht tot een aantal desperado's, maar hij liet zich niet van de wijs brengen. Toen zijn tegenstander hardop begon te analyseren vroeg hij droog of ze nog aan het spelen waren of al bezig met de na-analyse. De tegenstander erkende dan toch zijn meerdere en het stond 3-0.

Jos had zijn plussituatie alleen maar uitgebreid en met een vergevorderde pion en een actieve stelling (met ook nog steeds de plus in materiaal) probeerde zijn tegenstander nog moedig een aantal dingen uit, maar ook hier werd de handdoek in de ring geworpen en het eerste matchpunt was in ieder geval binnen.

Inmiddels stond Joop 2 pionnen voor, die ook nog eens vrij waren en verbonden. Met dit punt in het achterhoofd gaf ik aan Joris, Daan en Martin aan dat ze met remise genoegen konden nemen, maar wat mij betreft op eigen oordeel mogen doorspelen. Daar kozen ze alle drie dan ook voor. Martin had nl. langzamerhand steeds meer velden onder controle en begon heer en meester te zijn op het bord. Daan stond wat actiever dan zijn tegenstander, en de tegenstander van Joris besloot een ongedekt pionnetje mee te pikken, ware het niet dat hij dan de dame zou verliezen door een aftrekaanval met schaak. In een grote ruilsessie die hij a tempo (of, zoals hij het zelf zegt, instantaan) speelde was het halve bord geleegd en stond hij gigantisch voor. Ik was welgeteld 3 minuten bij zijn bord weg in een nog enigszins lastige situatie en het stond 5-0.

De tegenstander van Joop probeerde hem nog met simpele trucs te verschalken. Paardvorkjes, matdreiging achter de paaltjes, maar daar kan Joop prima raad mee. Uiteindelijk kon hij naar mijn mening sneller winnen, maar feit blijft dat hij zijn vrijpionnen converteerde naar een enkele aan de andere kant van het bord zonder dat de tegenstander nog kansen had om terug te keren in de wedstrijd. Na de promotie tot dame gaf zijn tegenstander zich dan ook gewonnen en de monsterscore leek en was ook in de maak.

Gesterkt door de 6-0 voorsprong ging Daan nog even goed druk uitoefenen op zijn tegenstander die wat ongelukkig bezweek onder deze druk. Ik heb even gemist wat hier mis ging mede door de euforie dat er gewoon hard gewonnen ging worden maar met 7-0 ging de aandacht uit naar de partij van Martin.

Die speelde de hele avond een degelijke partij, waar hij zelf heel tevreden over was. Hij veroverde velden bij elke zet een paar meer, en zoals je weet, een schaakbord heeft er maar 64. Zijn tegenstander verzuchtte dan ook dat hij opzoek was naar de 9e rij. Toen deze ook nog zijn loper buitenspel zette op h7, terwijl deze op f7 nog wat tegenspel kon bieden, was het snel gedaan en konden we met 8-0! Weer naar huis.

Het heldenonthaal op de club was welkom, en het feestje heeft vast nog tot diep in de nacht geduurd.

Mooi werk mannen! Ons visitekaartje is afgegeven, op naar de volgende tegenstander.

Ver weg, op de berg Olympus, zaten 5 godinnen te glunderen.

Alexander